Home

Advertisement

Ձոն ՄԵԾԵՐԻՆ

  • Jun. 27th, 2009 at 12:33 AM
Думы
Էսօր բոլորս շատ–շատ խոսենցին Ջեքսոնի մասին...իրոք ՄԵԾ մարդ, իրոք ԱՆՄԱՀ:Հիշեցի ժամանակին գրածս երգերից...

http://www.mobiles.am/mko/metserin.mp3

Մեծերին

Ամենինչը կյանքում համասար է բաշխված,
Մեկը լավ երգիչ է, մյուսն էլ մարդասպան,
Մեկն անկեղծ սիրում է, մյուսն էլ միայն սիվում,
Մեկն աշխարհն ատում է, մյուսն էլ աղոթում:

Մեծերին միշտ էլ չեն հասկանում,
Խենթի տեղ են դնում և միշտ զգուշանում,
Կյանք չունեն նրանք և երբեք չեն մեռնում,
Նրանց գործն է անմահ, նրանց գործն է ապրում:

Մարդը միշտ ձգտում է հասնել երկինք,
Մեկն ուզում է ճախրել, մյուսն էլ վայր ընկնել,
Մեկն ուզում է ստեղծել, մյուսը միայն կործանել,
ՄԻԱՅՆ ՍԵՐՆ Է, ՈՐ ԿԱՐՈՂ Է ԹԵՎԵՐ ՊԱՐԳԵՎԵԼ:

Յուրաքանչյուրս պետք է ապրենք,
Անկեղծ սիրելով մեր դիմացինին,
Ուղղակի մի ստեք,
Խնդրում եմ ձեզ անկեղ եղեք,
Եվ մի չարացեք մարդկանց հանդեպ
Միշտ սիրեք եղեք սիրված,
Միշտ ներեք, որ Ձեզ ներեն,
Եվ դուք կդառնաք իսկապես մեծ մարդ:

Մեծերին միշտ էլ չեն հասկանում,
Քանի որ նրանքվերջոմ ձուլվում են Աստծուն,
Եվ հավերժ են մնում նրանք դրախտում,
Եվ հավերժ են ապրում մեր անմահ հուշերում:
Думы

Ընդամենը մեկ հարց, իսկ ինչ է էգոիզմը??

Չէ ես էլի եմ կրկնում....ինչա էդ, շատ խոսացված էգոիզմը...

Խնդիրը կայանում է նրանում, որ մարդը միշտ ման է գալիս ամենինչում կարճ ճանապարհ, բայց փորձը ցույց է տալիս, որ մարդուն թվացյալ այդ կարճ ճանապարհն էլ հենց հանդիսանում է առավել երկարը և քարքարոտը: Ազդվել էի լուրջ էսօր ուժեղ ազդվել էի, երբ լսում էի թե ինչ էր պատմում ընկերս էգոիզմի մասին ու հենց այս գրառումը ուզում եմ նվիրել իրեն:

Չորս տղա նստած այգւմ խոսում էին դեսից դենից ու հանկարծ գնաց թեմա ընկերության, մարդկայնության մասին, որի ընթացքում ամենքը արտահայտում էին իրենց կարծիքները: Այդ ժամանակ տղաներից մեկը "կպցրեց" իրա հանգած ծխախոտը, վերցրեց արդեն վերջացող "Բոչկա" Կիլիկիան, խմեց նրանից ու ասավ:

–Արա տղերք հեչ Ձեզ հարցրել եք ԻՆՉԱ, լուրջ....հեչ Ձեզ հարցրել եք ինչա նշշանակում այ հենց էդ բառը....օրինակ ԴՈՒ հեչ քեզ հարց տվել էս ԷԴ ԻՆՉԱԱԱԱԱԱԱԱ???Չէ ժողովուրդ ոչ մեկդ էլ չի հարցրել իրան կյանքում թե ինչա ԿՅԱՆՔԸ....Բա գիտեք էդ ինչա էդ ամեն մարդու համար ինքնա....պատկերացրեք ինչա էգոիզմը...գիտեք էդ որնա ապեր....նայի ուրեմն էդ մի լիտրանոց Կիլիկիան քո մտքում էդ ԴՈԻ էս կողքիններին դու շաաաաաաաաատ էս սիրում քո ընկերներին հարազատներին, դու իրանց ուրախությունով կուրախանաս, իսկ տխրությունով կտխրես....բայց կյանքում չէս հավասարեցնի քեզ...չէ, որ դու ավելի բարձր էս ավեելի մեծ էս....

Լսելով էս բառերը ու խորազգալով նրանց իմաստը մի պահ չորսովս սառել էինք այն ժամանակ ամենքս սկսեցին ավելացնել մեր կողմից թեմայի շուրջ..

–Գիտեք ԵՍ ՉԵՄ ԸՆԴՈՒՆՈՒՄ, երբ ասում են մահացել է երկու մարդ....արա ախր էդ երկուսը իրանց համար մոլորակի կենտրոն էին ոնց դուք չեք հասկանում դա....ախր ծայր աստիճան պարզա, այդ երկուսից ամեն մեկը իր հերթին ԻՐ ԻՍԿ ՀԱՅԱՑՔՈՎ էր նայում մեր մոլորակին ու ապրում նրա վրա....ոնց կարաք ասեք ընդամենր...այ հիմարներ....արա ուղղակի իմ համար թե 200 զոհը, թե 2 զոհը հավասար են ուղղակի առաջին դեպքում մահացել է մեկ մարդ, էլի մեկ մարդ, էլի մեկ մարդ ու տենց մինչև երկու հարյուր....

Լսում ու շարունակում էին գնալով ամենքս էլ ավելի բացվում էինք ընթացքում հիշում էինք ծիխաղելու դեպքեր անցյալից ու պլաններ էինք կազմում ապագայի մասին Ալիկն ու Ես, որոշեցինք, որ իրար համար հավերժ հանդիսանալու ենք դասագիրք քանզի թե ես իրենից թե ինքը ինձնից շաաաաաաաաաատ սովորելու բան ենք ունենալու...իսկ հիմա ամենավերձին միտքը:

–Տղերք գիտեք ոնց չգիտեմ ոնց դուք ես մտածում եմ ամենինչ ինդիվիդուալա....իրոք եկեք նայենք այ էս "սեմըչկի" կլեպին, իրականում մենք բոլորս այ սրանից ենք ուղղակի մեր պատկերացումով մենք ամբողջ "ՊԱԴՍՈԼՆՈՒԽ" ենք...բայց էդ տենց չի, իսկ մենք չենք ասում, որ էդ տենց չի անի որ մենք միշտ տեսնում ենք մեզ ու մեր շուրջը պտտվող աշխարհը....սխալա–սխալ, բայց բնությունա ոչինչ չէս անի....

Սիրելի ընթերցող ու թող քեզ չզարմացնեն գրված մտքերը իրոք բոլորս էլ ստեղծված ենք բնության կողմից և բոլորս էլ ՀԵՆՑ ՄԵՆՔ ենք ԲՆՈՒԹՅՈՒՆը, Աստված մարդուն տանջելու և միաժամանակ փրկենու համար տվել է բանականություն....եկեք Աստծու տված այդ շնորհը մենք օգտագործենք հանուն խաղաղ, բարի և լուսավոր ապագայի....

Գրառումս նվիրում եմ իմ ընկեր Ալեքսան Արշամյանին:
Думы



Մարդիկ գիտեք սուտ կլինի ասեմ, որ ես տենց քիչ համերգների եմ եղել ու էսօր ամենա–ամենա–ամենալավն էր....սուտ կլինի ինչի...մեկ պարզ պատճառով երեվի չափից դուրս շատ համեմրգների եմ եղել ու էսօր իրոք ուրիշ էր....հասա Սունդուկյան 19-50ի կողմերը ու արյունը տվեց գլուխս հիշեցի երեք օր առաջ, երբ Վահագի հետ խոսում էի ասեց տոմսերը քիչ են վաճառվել...իհարկե ես դուխ տվեցի ընկերոջս ասելով – արա ախպեր խի դու չգիտես մերոնք սաղ վերջին պահին են անում:

Հասա տեղ դահլիճում մի հիսուն հոգի էր ոչ ավել...սկսեցի զանգել ծաննոթներիս ասելով ինչ եք անում մեծ բան եք բաց թողելու....անցավ քսան րոպե դահլիճի կեսը լսցվեց, երբ տղերքը դուրս եկան բեմ դահլիճը ամբողջովին զբաղված էր...էս համերգին կար ամենինչ....լուրջ էդ հեքիաթային երկու ժամվա մեջ համ ուրախացա համ տխրեցի, սիրեցի, ատեցի ԱՄԵՆԻՆՉ: Մարդիկ որոնք դուրս էին գալիս բեմ Դորիանսին շնորհավորելու մեկը մյուսից էլ ավելի լավ էին ելույթ ունենում: Ասեմ որ առաջին հերթին երջանկացա երբ նայեցի ամբողջ դահլիճին ու հասկացա չկա ոչ մի պատահական մարդ, կամ մարդ որը եկելա ՏՈՒՍՈՎԿԻ համար....բոլորը եկել էին հայկական ռոքի համար ԻՐԱԿԱՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ռոքի համար: Հիշում եմ ինչ կատարվեց իմ մեջ, երբ Գոռն ու իր հարազատ քույր Եվան երգեցին Ֆրեդդիի ու Մոնսերատի ԲԱՐՍԵԼՈՆԱՆ հիշում եմ պապային ու հոպարիս աչքերի փայլը էդ պահին ու իր ականջին կամաց ասած ՊԵՏՔԱ ՏՂԵՐՔԻՆ ՕԳՆԵԼ արտահայտությունը....

Հետո երգեր–երգեր–երգեր վերջում ամենա–ամենավերջում բեմին էին 15 երաժիշտներ ու բոլորը նվագում էին մի բանի համար անկեղծ մաքուր որակով երաժշտության համար, բոլորին միավորում էր Դորիանսը...վերջում ես արդեն չդիմացա կանգնել գոռում էի ԲՐԱՎՈ ու մի պահ շրջվեցի ու տեսա որ ամբողջ դահլիճը չսպասելով երգի ավարտին ոտքի է կանգնել ու էյֆորիայի մեջ ծափ է տալիս....Երջանկություն....

Ինքս շատ անչափ մոտիկ եմ Դորիանսի հետ շատերն էլ գիտեն, որ ես ու Գոռը և մյուս տղաները մոտիկ ընկերներ ենք էդ պահին ես ինձ հազիվ էի զսպում որ չարտասվեի իրականացավ մեր՝ մեր ընկերության երազանքը ու մենք արեցինք դա իրոք արեցինք ԵՍ ՀՊԱՐՏ ԵՆ ՈՐ ՊԱՏԻՎ ՈՒՆԵՄ ՃԱՆԱՉԵԼ ԷԴ ԻՐՈՔ ՄԵԾ ՄԱՐԴԿԱՆՑ....լուրջ

Վարդան Զադոյանը այսօր մի հատ բան շատ ճիշտ նկատեց.

– Իմ տրամաբանությունը ինձ թույլ է տալիս հասկանալ, որ երբ նոր ծիլ ես տեսնում պետք է խնամես և ջրես , այլ ոչ թե ոչնչացնես ու տեղը բենզակալոնկա կամ եմ գիշերային ակումբ բացում:

Այո այդ ծիլը Դորիանսն է իմ կարծիքով ՄԻԱԿ հեռանկարային և լավագույն խումբը ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՌՈՔՈՒՄ, և այլ ծիլը ջրվում, խնամվում և ծաղկելու է հենց մեզ համար և մեր շնորհիվ: Անձամբ շնորհակալ եմ այն մարդկանցից ովքեր այսօր այնտեղ էին իրենք ոնց որ նաև ես համերգի վերջում երեվի մի երեք–չորս րոպե չէին կարողանում խոսել և հասկանալ ինչ է կատարվում...

ՀՊԱՐՏ ԵՄ ԳՈՌՈՎՍ, ԷԴՈՅՈՎՍ, ԱՐՄԱՆՈՎՍ, ԳԱԳՈՅՈՎՍ, ՄԱՆՉՈՎՍ, ՎԱՀԱԳՈՎՍ...
Думы


Знаете было время когда мы все мечтали со 100 метров увидеть Макаревича...мы мечтали о том что у него во время этого в руках будет гитара...такая гитара на которой мы се мечтали когда-то сыграть...


Когда я утром встал одел свою КАПИТАНскую шапку она исвечтная Вам как наверное Бендерская...но я одел и пел ЗА ТЕХ КТО В МОРЕ...сам уже больше 4-5и лет член клуба АЙАС я 30ый =))и горжусь этим мечтаю до сих пор побывать в Айасе....знаете почему я не мог пойти на Макаречива трезвым?!

У меня сердце бы остановилось....он же есть русский рок для меня....а рус рок меня воспитывал когда-то...

Я до сих пор не отрекаюсь от того что ненавижу ОН БЫЛ СТАРШЕ ЕЕ....да-да вот ненавижу это самая худшая песня Машины....обожаю СВЕЧУ,которую седня не сыграли...

Знаете боль в том что мы когда -то давно сидя около статуи Таманяна мечтаои о том что когда нить услышим наших героев вживую...а седня никого из них не было..ну что сказать сука коммерция жжет...но так дорогие мои не прально мы когда жизнь готовы были отдать за такие концерта,а сегодня мы их грамтно игнорим...и когда Легенда задает вопрос мы тупо молчим и не хотим отвечать...но ведь с нами говорит кто-то, который был для нас всем,а сейчас мымолчим и смотрим на него как скажем смотрели бы на Пепелян на первом общеармянском....

Не знаю как у вас но седня для мя великий праздник МАКАРЕВИЧ пел для настоящих Эрэванский и мы в жизни не должны это забыть ведь он сегодня доказал,что как великий Сахаров способен встать рядом с друзьями армянами...и не напросто было сравнение с Сахаровым....человек вырос на Ленноне и Престли...

ДАЙ ЕМУ БОЖЕ ЗДОРОВЬЯ...И МНОГО-МНОГО ТВОРЧЕСТВА!

Ժողովրդավարություն?????

  • Jun. 17th, 2009 at 12:40 AM
Думы
Բարև մարդիկ....որպես ՀԱՅ որոշեցի նախ և առաջ ողջունել կարդացողիս:

Մի քանի օր է ինչ "ամբողջ" աշխարհը, "ամբողջ" հայությունը շոկի մեջ է...


ՎԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱՅ Լուկաշենկոն ներկա չէր ՀԱՊԿ–ի միջոցառմանը:

ՎԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱՅ Ահմադինեժադը ՈՒԺԸՍա ինքը չի թողում իրա երկիր մտնի պսեվդոդեմոկրատական, գունավոր, պրոամերիկյան ուժը:

Եկեք մի պահ բոլորով մտածենք դրա մասին ու սաղով երեքը հաշվելով ասենք ՎԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱՅ ահավորա հԸլանք միտինգ:

Չէ ժողովուրդ ջան, չէ ՀԱՅԵՐՍՍՍՍՍՍ չի կարելի տենց....լուրջ...

Սաղս հայրենասեր ենք??Լուրջ??? Հիմա դե ասեք հայրենիքն եք սիրում թե ժողովրդավարությունը, մենք՝ ՀԱՅԵՐՍ ունենք շաաաաաաաատ խնդիրներ ունենք ԱԶԱՏ ԼԵՌՆԱՅԻՆ ՂԱՐԱԲԱՂԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ, ունենք ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, որ պետք է ընդունվի ՄԻԱՆՇԱՆԱԿ:Դրել սաղով ԻՐԱՆ–ԻՐԱՆ եք խաղում կամ ՍԱՀԱԿԱՇՎԻԼԻ–ՍԱՀԱԿԱՇՎԻԼԻ լաաաաաաաավ էլի տարգեք էդ ամենը եկեք ՀԱՅ լինենք....

Գիտեք ես երեվի ազգայնական եմ:

Նժդեհն է դեռ ասել մենք որպես փոքր ազգ իրավունք չունենք ազգայնական չլինելու.....

Ժողովրդավարություն????

Демократия это диктатура демократов.

Ու էդ հենց տենցա մոռացեք Ձեր ուղեղները լվացած ուտոպիստ–գլոբալիստների կա մի բան ԿԱ ՀԱՅԱՍՏԱՆ ԱՇԽԱՐՀ և դա է ՀԱՅՐԵՆԻ ՄԵՐ ՏՈՒՆԸ:

Լսեք մեր ՀԱՅ մեծերին և մի ուրացեք մեր երկիրը երբեք, քանզի սա է մերը, մենք ունենք մի ծառ, որը տրված է մեր ԱՎԱԳների կողմից եկեք ջրենք և բոլորով ծաղկացնենք այդ ծառը ՀԱՆՈՒՆ ՄԱՐԴԿԱՆՑ ՈՎՔԵՐ ՍՊԻՏԱԿ ՆԵՐԿՈՎ ԻՐԵՆՑ ՎՐԱ ԽԱՉ ՆԿԱՐԱԾ ԿՌՎՈՒՄ ԷԻՆ ՀԱՆՈՒՆ ԱՆԽԱԽ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԱՐՑԱԽԻ ԱԶԱՏԱԳՐՄԱՆ....

Ընկերները Շատ Քիչ են...

  • Jun. 8th, 2009 at 12:47 AM
Думы
Մարդիկ էս փոստը շատ անգամ եմ ուզել գրել ու միայն էսօր համարձակվեցի...գրելու եմ էլի ընենց ոնց կասեի առօրյա կյանքում իմ ընկերոջը.

–Երբվանից եք Վակոյի հետ իրար Ճանաչում??

-Մենք???Ես ու Վակոն??Տօ Ես ու Վակոն իրար հետ գառշոկ ենք քշել.

–Ոնց??

–Հա մենք մի երկու–երեք ամիս տարբերությամբ ծնվեցինք ու էդ օրվանից ընկերներ ենք.



Էս իմ ընկերոջ՝ Միկիի, Մկոյի, Մկրտիչ Քալաջյանի խոսքերնա մեր ընկերության մասին: Նոր հասա տուն էսօր շատ տեղ եմ եղել, բայց ուր էլ որ չեղա մտքերս մի մարդու հետ էին...կարոտել եմ իրան:

Գիտեք խի..

ԾԱՌԱՅՈՒՄԱ

հպարտ եմ լուրջ ՀԱՅԵՐ հպարտ եմ իմ ընկերը, իմ ՄԱՆԿՈՒԹՅԱՆ ընկերը, մարդը ով ինձ անչափ լավա ճանաչում հիմա օրը չորս անգամ ռազվոդա կանգնում ու էդ ճիշտա:պատմեմ մի քանի բաներ մեզնից մենակ ես ու ինքն ենք երեվի սրանք հիշում: Ուրեմն ինը–տաս տարեկան էինք միասին ու ևս մի քանի հոգի բասկետբոլ էինք պարապում մի օր գնալուց ֆռացի ասի Միկ պատկերացնում էս մենք մի պադյեզդ ապրեինք նույն հարկ կպակեինք սաղ մեր ուզած ձևով կսարքեինք, սեղան կդնեինք ու սաղ օրը Լեգո կհավաքեինք...միասին տենց երազելով գնում էինք...մենք ընկերներ էինք ում բոլորը նախանձում էին, զարմանում էին խի իրանք կարան մենք չէ:
Մի օր ասի Միկ գիտես ինչ լավ ընկերներ ունեմ ռոք են լսում նվագում են դզումա...հըլը քել փորձենք: Առաջինը ես գիտառ ճարեցի պապայիս գիտառն էր միասին սկսեցինք սովորել նվագել: Նվագելու ժամանակ ստեղծվեցին խմբեր...մենք լուրջ կարծում էինք էդ խմբեր են Զաբրիսսկիը Փոինթ, Ինֆեռնո ու վերջում Ֆեյրվինդ....իմ ու իրա երազանքը իրականացավ մենք լուրջ երջանիկ էինք:

ԽՄԵՆՔ? ՎԱԿ ԼԻՑ!

տասնվեց տարեկան էինք մի օր ասինք Միկ դավայ գնանք խմենք... գնացինք... Ես ինքը Վահագը ուրեմն երկու շիշ արաղ երեք հատ հոթ–դոգ: Մեռանք Մկոն ասումա Վակ ես լավ եմ արի քեզ տանեմ տուն, ասում եմ չէ Միքսեռ դու լավ չես արի քեզ տանեմ տուն, մի խոսքով իրար համոզեցինք գնալ տուն, նստանք 93 մարշրուտկեն մինչև հասանք տուն երկուսս էլ հաստատ վստահ էինք որ վսյօ ապեր ես դզվել եմ))))))))))))))ՎԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԴ ԷԻՆՔ: Էդ օրվանից անթիվ անհամար անգամ խմա ընկերոջս հետ:

ԱՊԵՐ ԵՍ ՄԵԿԸ ԻՆՁ ԷՆ ՄԵԿԸ ՔԵԶ

Վայ թե ինչքան ենք մենք իրար էդ արտահայտությունը ասել....թող ների ինձ ԱԼԱՄ ԱՇԽԱՐՀԻ իգական սեռը, բայց մենք ժամանակին շաաաաաաաաաաատ պարող, շաաաաաաաաաաաատ երգող մարդիկ էինք շատ–շատ–շատ ու քանի–քանի–քանի անգամ ենք ես ու Մկոն էս խոսքերը իրար ասել:

ՆԱՅԻ ՄԻԿ ԽՓՈՒՄ ԵՄ ԽՓԻ

Թե քանի անգամ ենք իրար հետ տենց ասել երեվա հավասար անգամ ծեծել ու ծեծվել ենք մենակ երկուսով:Ախպորս՝ Մկոյի հետ:

Մայիս 2009

–Ապեր ես էդ օրը Միկիի համար նվագելու եմ

–Հարց չկա Ֆեյրվինդ իս բէք

Մի փորձ մենակ մի փորձ...նվագելուց նայում էի տղերքին ամեն մեկին ուզում էի մի հատ գրկեի ու ուժեղ թուշը պաչեի այ տենց սաղին կարոտել էի...մինչև մայիս շատ բան էր փոխվել: Սաղս փոխվել էինք, ես առավել ևս, ավելի էի լրջացել ու անսահման վիրավորված էի իմ ընկերոջից...շատ–շատ–շատ, բայց դե ես իրան իմ հարազատ ախպոր պես սիրում եմ ոնց կարամ նեղացած լինեմ..նվագեցինք...խմած էինք ու ես լուրջ թքած ունենալով ամենինչի վրա Մկոյին նվիրեցի ՄԵԾԵՐԻՆ երգը, երգ որի երաժշտության կեսը ցույց տվեց մեր տանը մյուս կեսն ու բառերը երկու օրից պատրաստ էին, նայինք իրար վրա ժպտացինք, գնացինք ուրիշ փաբ Միկիին բանակ ճամփելու, թամադան ինչպես միշտ ես էի խմանք–խմանք–խմանք–խմանք մեկ էլ Մկօն կանգնեց ու խնդրեց կենաց ասել խոսեց բոլորից, բացի ինձնից....բոլորից մեկ էլ ամենավերջում խոսեց իմ ու իրա ընկերության մասին...ժողովուրդ էսքան ժամանակվա մեջ առաջին անգամ լացեցի չէ այսինքն չլացեցի հուզվեցի...ամենասպասված կենացներից էր աշխարհում:

Եկավ մեքենան երկու ժամից պիտի թրնեմ Կիեվ, դուրս եկանք գրկեցի իրան պիիիիիիիիինդ–պինդ իրար էնքան պինդ էինք գրկել ոնց որ երկուսով գնում եմ կռվի և տարբեր ֆռոնտեր, ու երկուսով այ սկսեցինք լացել ոնց կլացեինք երեք տարեկանում երբ գնդակը ընկնում էր գառաժի կռիշին....վերջին իրա խոսքերը

–ԱԶԻԶ ԿՆԵՐԵՍ ԷԼԻ ՔՈ ԱՐԵՎ ԿՆԵՐԵՍ
–ՑԱՎԴ ՏԱՆԵԵԵԵԵՄ, ՑԱՎԴ ՏԱՆԵՄ

ՀԻՄԱ ՈՒՆԵՄ ԾԱՌԱՅՈՂ ԸՆԿԵՐ ԻՐԱՆ ԵՄ ՀԻՇՈՒՄ ՀԵՆՑ ԷՍ ՊԱՀԻՆ: ԻՐԱ՝ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՍ ՊԱՇՏՊԱՆԻ ԱԿԱՆՋԸ ԿԱՆՉԻ

ԲԱՐԻ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆ

ՄԿՈՅԻՍ
Думы
Было мне очень мало лет у нас в квартире был ремонт и мы переехали в нашу вторую квартиру на Туманяна и так как я тогда вовсю рубился в онлайн игры я лазил и по другим сайтам в нете. Если честно тогда я был полностью чайником так что внезапно наткнулся на сайт МДП тоись форум мдп гду я стал после короткого времени известным юзером....прошло немного времени (не буду рассказывать с кем познакомился че мы делали буду о главном)...я стал ходить на все концерты если честно на некоторые я ходил совершенно один так как никого не знал и тусовался там один...прошло некоторое время нас РОКЕРОВ тогда было мало еще меньше было рокеров которые тогда могли за себя постоять....стали мы такой типа тусовкой а я был самый маленький по возрасту (впринципе я уже привык)... Я помню когда я ходил на концерты Reincarnation и платил за билет 3000-3500 драм и танцевал и мотал головой под Cranberries котопые ребята играли с ненастроенными гитарами я помню как Alter Ego выходила на сцену и Эдо говорил люди не обижайтесь когда я говорюю фак ю ведь моя девушка тоже здесь........да это было дерзко....да это было цинично!!!НО ЭТО БЫЛИ ВСЕ МЫ

Мы делали и выражи то во что мы все верили...для нас тогда рок концерт был как днем ВДВ)))было праздником и нам было плевать на звук мы ходили на 500 драмовые концерты в Зейтунском клубе....мы ходили в Райкомский клуб и мы ходили к Малзасу(еще раз склоняю голову в память этого человека). А сейчас...пошел седня на на концерт Reincarnation в Lovers' Park знаете от числа людей которые самоутверждались у мя закружилась голова....я и тот же Эдо [info]alkhimik  говорили слушай скок новых и ниче не понимающих лиц....нормально конечно так и должно быть....я когда был в этом был самыыыыыыыыыыыым маленьким по возрасту.Иногда я сожалею лб этом ведь щас я мог бы тусоваться так как эти люди, а я уже реально натусовался....одновременно обидно и радостно то за что когда боролись мы все стало нормальным и обыденным но одновременно чем-то модным и популярным....

БУДЬТЕ ТАКИМИ КАКИМЫ ВЫ ЕСТЬ И БОРЬТЕСЬ ЗА СВОИ ИДЕИ!

Tags:

Думы
Какой ты герой из советских мультфильмов.
Ваше имя
Итак, ты:image
Твоя фраза:- Я Водяной, я Водяной.
Поговорил бы кто со мной.
А то мои подружки
Пиявки да лягушки.
Фу-у, какая гадость.
Э-эх, жизнь моя жестянка. Да ну её в болото...
Живу я как поганка, а мне летать, а мне летать охота.
Я Водяной. Я Водяной.
Никто не водится со мной.
Внутри меня водица.
Ну, что с таким водиться.
Э-эх, жизнь моя жестянка. Да ну её в болото...
Живу я как поганка. А мне летать, а мне летать охота.
Из какого ты мультфильма:Летучий корабль

все гадания на aeterna.ru

Եվրավիժեցինք

  • May. 17th, 2009 at 1:33 PM
Думы
 Էհ ժողովուրդ ջան ինչ շատ էի նայում էդ հիմար երաժշտականա–քաղաքական մրցույթը ավելի էի հիասթափվում ու հիասթափվում....հույները լրիվ ՄԱԼԱԿԱյություն(հունարեն) արեցին....դա ուրիշ բառերով չի կարելի անվանել....ռուսների մասին կարելի է ասել – ռուսներ–ռուսներ դուք չեք փոխվել.......Իմ ֆավորիտներն էին Շվեդիան, Ռուսաստանը, Նորվեգիան, Ուկրաինան....ՍԻՐՈՒՇՈ ՋԱՆ ՀԱԼԱԼԱ ՔԵԶ ԴՈՒ ԷԴ ՊԱՀԻՆ ԸՆԵՆՑ ԱՐԵՑԻՐ ՈՐ ԼԻՔԸ ՄԱՐԴ ՍԿՍԵՑ ԺՊՏԱԼ ՈՒ ԻՐՈՔ ԶԳԱՑ ՈՎԱ ՀԱՂԹԵԼ....ԲՐԱՎՈ ՍԻՐՈՒՇՈ ԵԶԱԿԻ ԱՆԳԱՄՆԵՐԻՑ Է, ԵՐԲ ԿԱՍԵՄ ԲՐԱՎՈ Հ1:

Չէ մարդիկ քաղաքական տեսանկյունից հաղթած ենք թե մեր տված բալլերն էին ճիշտ և թե մեր ՄԵՆ ԵՆՔ ՄԵՐ ՍԱՐԵՐԸ:

Մի խոսքով չենք նեղվում ՕՍԼՈյում պիտի հաղթենք:

Դեմ թե հանուն????

  • May. 10th, 2009 at 10:47 PM
Думы
 Վերջերս ամենինչը սկսելա շատ շուտ զարգանալ...էնքան շուտ որ դաժէ  չեմ հասցնում գրել ինչը–ոնցա)

Հա մեկել հենց ամենասկզբից ասեմ, որ հատուկ եմ էսօրվա փոստս գրելու սովորական խոսակցականով....հոգնել եմ վերջին ժամանակներս գրական հայերենով հոդվածներ, ելույթներ գրելուց....

Էհհհ սկսեմ նրանից, որ վերջացավ քննաշրջանս քիչ թե շատ նորմալ....գործերը շատ–շատ են, բայց դե էդ երեվի լավա էլի /Ռոլը ստե կասեր– Էլի լավա ջիգյարդ ուտեմ/

Հա ուրեմն մենք մեր ուսանողական ֆորումով որոշել էին աշխատել մեր երիտասարդների ռազմահայրենասիրական դաստիարակության մակարդակի բարձրացման վրա ու դրանում իհարկե մեր գործընկերն էր ՀՀ պաշտպանության նախարարությունը...ուզում եմ մի դեպք պատմել կապված հենց էդ միջոցառումների հետ...

Ամսի հինգին և վեցին մենք կոնկրետ ժամերի հավաքվում էինք Կասկադ Թամանյանի դիմաց, որտեղից էլ շարժվում էինք միջոցառման անցկացման վայրերը....

Էդ օրերից մեկին երբ մեր երեխեքը Ֆորումի բանների տակ կանգնած սպասում էին իրենց ավտոբուսներին մի քին մոտեցել էր նրանց ու հարցրել – բա դուք ում ԴԵՄ եք պայքարում....

Երկար մտածեցի ինչից առաջացավ էդ հարցը էդ կնոջ մոտ....գիտեք երեվի մեր իրականություննա...բայց դե ումա պետք տենց իրականություն որտեղ մարդիկ էլ ՀԱՆՈՒՆ բառը չեն հասկանում ու փոխարինում են էդ բառը ԴԵՄ–ով....բացսական, ագրեսսիվ, պիսսիմիստիկ մի բառով

Սխալա է մարդիկ.....բա տենց ոնց կլնի...չի կարելի 

Ուրա մեր գաղափարական ազգը...

Էրեկ ՀՀ–ում մայիսյան հաղթանակների եռատոնն էր...որոշեցինք գնալ Մայր Հայաստան հուշահամալիր ու ծաղիկ դնել անհայտ զինվորի հիշատակին....մի–մի կակաչ ձեռներս ես ու Կարենը բարձրանում էինք ու ինչքան մոտենում էինք կրակին այնքան ավելի էինք հիասթափվում....մարդկանց քանակությունը ոչինչի չէր հուսադրում....ԱՄՈԹ էր...ես ամաչեցի բոլորի տեղը եթե մի հատ տուֆտա միտինգ լիներ սաղ վազել էին....տօ գործի էլ չէին գնա մենակ լսեին իրենց խաբող հիմարներին...իսկ ՄԵՐ հաղթանակների օրը մարդիկ երեվի թե ալարեցին գալ ընտեղ....մոտեցանք կրակին կարդում էինք պսակները....ժպիտով մի վայրկյան կանգնեցինք Գերմանիայի Դեսպանատան կողմից ուղարկված պսակի կողքին հետո որո՛եցինք մտնել թանգարան...միշտ շատ եմ սիրել էդ թանգարանը մի ձև ոնց որ ուժեղանաս ու հզորանաս ըտեղ լինելով, պտտվեցինք, հիշեցինք մեր հերոսներին...դուրս եկանք ու էլի հիասթափություն Մայր Հայաստանի արձանի տակը փոքր հայեր և հայուհիներ Շուշիի ազատագրման օրը պարում էին վրացական պար....լավ բա մերը???մերը ինչ եղավ???մեր–հայկական պարերը ուր են այ նման միջոցառումների տաղանդավոր կազմակերպիչներ....լավ էէէէէէ.....որ խոսամ շաաաաաատ դեռ կխոսամ, կանտռոլնիյ կրակոցը իմ գլխին եղավ հուշարձանի կողքի ռեստորանում միացրաց բլատնոյ երաժշտությունը....
Думы
00:00 - 01:00 Переговоры по теме ЧГИТЕМ
01:00 - 03:00 Тупость в инете....
Плюс у мя все время связь пропадала...так что хреново

СОН

СОН

СОН

СОН

Проснулся утром позвонили позвали по работе....после этого позвонил двоим друзьям которых давно не видел...и не смог повидать не одного из них....ждал весь день СМСки...не пришло ниче выпил пива.....все еще ждал СМСки потом еще одно  пиво...прогулялся по всему Еревану.......позвонили позвали на вечеринку какую-то типа ВИП...снова убедился в том что гламура в РА нет...после пошел на концерт группы АРСА было супер...ДОМ....чего-то не хватает...чего-что нет...мля.


Գուսան Ջիվանի

  • Apr. 25th, 2009 at 10:02 PM
Думы


Քանքարավոր ընկեր, ինձ մի նախանձիլ,
Գոյությունըս գաղափարիդ վնաս չէ,
Դու քաղաքացի ես, ես գյուղական ծիլ,
Ւմ բանջարս քու հանճարիդ վնաս չէ։

Ես խըսիր եմ գործում, դու ընտիր գորգեր,
Իզուր ես նեղանում ինձնից, մարդ–ընկեր.
Ես եզներ եմ լծել, դու նժույգ ձիեր,
Սայլապանս կառավարիդ վնաս չէ։

Քեզ սրտով հարգում ե, պատվում Ջիվանին.
Դու միամիտ եղիր, գնա քու բանին.
Նա չի կարող հասնել այն աստիճանին,
Խեղճ բլուրս բարձր սարիդ վնաս չէ։

Apr. 23rd, 2009

  • 12:44 AM
Думы
 В предверии этой горькой даты ведется слишком много разговоров на тему признания или не признания факта ГЕНОЦИДА АРМЯН различными государствами. Много говорится о урегулировании отношений между Турцией и Арменией. Все с придыханием ждут речи Обамы и последующих событий.
А ведь все на самом деле просто...
Вот почитайте....



Я, президент Соединенных Штатов Америки...

...Я возношу тебе молитву, Господи, от всего сердца, ибо я в очень трудном положении. Научи меня, Господи, как поступить, ибо я разрываюсь между долгом и давлением, между совестью и бесстыдным обманом, между данным словом, которое всегда было для меня нерушимым, и угрозами моей стране.

Господи, ты же знаешь, что я стал президентом великой страны, которая вершит многими делами на нашей небольшой, созданной когда-то тобою планете. Ты знаешь, что два с половиной века назад наша страна возникла из стремления к свободе нескольких тысяч отважных и благородных людей, провозгласивших жизненным кредо принципы свободы и братства. Нас поддержали тогда передовые страны, где такие понятия, как благородство и рыцарство, были не пустым звуком. Мы обрели свободу и независимость, сражаясь в неравном бою против мощного древнего государства. Через девяносто лет потомки отважных и благородных людей, завоевавших для моей страны независимость, снова подняли знамя борьбы за свободу - на этот раз за свободу моего племени, свободу от рабства. Моя великая и могучая страна создана трудом моих предков, строивших города и поселки, церкви и фермы, выращивавших тростник и пшеницу, табак и картофель.

Ты же знаешь, как много сейчас болтунов и демагогов, они требуют забыть неполиткорректные слова или понятия. Пусть так, я первый обязан поддерживать эти дипломатические уловки. Но где они были сто лет назад?

Сейчас я говорю с тобой, Господи, и ты знаешь, что это мои предки сделали эту страну такой могучей, богатой и цветущей, это благодаря нам она существует, благодаря нам она процветает, и сегодня, когда сбылись мечты, надежды и молитвы миллионов и миллионов моих предков о свободе и равенстве, я могу сказать, что я, простой американец, ставший президентом великой страны, верую в тебя сильнее, чем кто-либо на этой планете, потому что ты справедлив! Так помоги же мне, Господи, укрепи дух мой, скажи, как поступить?

Ты знаешь, что есть на другом конце планеты в высоких горах маленький спасенный тобою от библейского потопа народ, один из самых древних на земле народов. Это трудолюбивый, талантливый и созидающий народ. Когда-то и он был великим народом, страна его простиралась от края моря до другого, это было могучее государство, имевшее могучих воинов и могучих царей. Народ этот построил много городов, которые у него отобрали, возвел много церквей, которые у него отобрали, он веками возделывал много полей, которые у него тоже отняли. 

Ты знаешь, Господи, что у этого народа отняли родину, а большую часть этого народа истребили самым безжалостным, зверским образом пришлые варвары, а потомки уцелевших после резни рассеялись по всей земле. Они живут и в моей стране, их очень много, они трудолюбивы, умны и талантливы. И одной из причин, почему его уничтожили на своей земле, было созданное его трудом богатство, которое присвоили убийцы и грабители. Они отняли у древнего народа землю, отняли родину, создав на чужой земле свое огромное государство, большая часть населения которого прозябает в бедности, потому что предки их умели только грабить и убивать. Но сегодня я вынужден считаться с ними, потому что не хочу ни с кем воевать, хочу жить в мире со всеми государствами. Я даже решил исправить все содеянное моими предшественниками зло.

Никто не может истребить весь народ! Чудом уцелевшая небольшая часть этого маленького народа воссоздала наконец свое государство, а потомки спасшихся от великой резни, от Геноцида, направленного на уничтожение целого народа, живущие в моей стране, - благонадежные граждане, необходимые любой стране – их ум, талант, руки, труд, их богатство, их голоса, в конце концов. Они поддерживали меня, и я обещал им возвестить наконец всему миру правду о Геноциде, правду об их трагедии. 

Я дал слово, и я сдержу его. Поддержи меня, Господи, как ты поддержал мой народ, который через века страданий и рабства становится наконец полновластным хозяином в стране, ставшей для него такой же родной, как для немногих спасшихся потомков уничтоженного на своей родине древнего маленького народа.

Я не поддамся давлению, не поддамся лжи и обману, не поддамся нападкам и угрозам. Я дал слово чести, я дал обещание и должен сдержать его. Иначе какой пример я подам другим гражданам не только в моей стране, но и в других странах? Велика твоя мудрость, Господи, и я в глубине сердца знаю, что ты на моей стороне, ибо ты справедлив.

Уповаю на тебя, Господи. Большая держава должна держать ответ за злодеяния своих предков. Потомки маленького народа требуют призвать к ответу потомков убийц. Да, современные жители большой державы не виновны в совершенном их предками. Но пусть тогда покаются, пусть признают историческую вину своих предков, ведь главное – покаяние, не так ли, Господи?


Автор - АНАИТ ХАРМАНДАРЯН
ресурс - "Глос Армении" газета

Думы
 

Հայոց մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակին

                  ուսանողական երթ նվիրված հայոց մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակի 94–երորդ տարելիցին


Հայաստանի ուսանողական ֆորումի նախաձեռնությամբ և մի շարք հասարակական կազմակերպությունների աջակցությամբ ապրիլի 23-ին ժամը 13:00-ին Կոմիտասի անվան պանթեոնում տեղի կունենա երթ–պսակադրություն հայոց Մեծ Եղեռնի զոհերից մեկի՝ հանճարեղ երգահան Կոմիտասի շիրիմին:

Կոմիտասը մեկն էր այն բազմահազար հայորդիներից, ով ականատես եղավ Օսմանյան Թուրքիայում հայերի նկատմամբ իրականացված վայրագություններին, և չդիմացավ անասելի տառապանքներին:

Միջոցառումը տեղի կունենա ՀՀ տարբեր ԲՈՒՀերի ուսանողների մասնակցությամբ: Կոմիտասի անվան պանթեոնում հավաքվածները ծաղիկներ են դնելու մեծ երգահանի և հայրենասերի շիրիմին: Երիտասարդները չեն մոռացել հայ երգարվեստի հանճարին: Կատարվելու են Կոմիտասի անմահ մեղեդիները, որոնք, չնայած հեղինակի ստեղծագործական կյանքի վաղաժամ ավարտին, հավերժ կդասվեն հայ երաժշտության գոհարների շարքին:

Ապրիլի 24-ին, ժամը 12:00-ին, Հովհաննես Թումանյանի անվան զբոսայգուց (Կ. Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրի հարևությամբ) հարյուրավոր երիտասարդներ կմասնակցեն պսակադրությանը դեպի Ծիծեռնակաբերդ:

Պսակադրությանը մասնակցող երիտասարդների՝ անգլերեն կոչերով և կարգախոսներով պաստառները նպատակ ունեն արտասահմանցի երիտասարդների ուշադրությունը սևեռել 20-րդ դարի սկզբին  տեղի ունեցած ամենաողբերգական իրադարձությանը՝ Հայոց ցեղասպանությանը:

Սիրով պատրաստ ենք համագործակցելու բոլոր ԶԼՄ-ների հետ:

Միջոցառումների կազմակերպչական հարցերի կոորդինատոր՝

             §ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՈՒՍԱՆՈՂԱԿԱՆ ՖՈՐՈՒՄ»  Հետադարձ կապ՝ 094 900444

Куда приводят мечты

  • Mar. 30th, 2009 at 12:59 AM
Думы
 Я сидел и смотрел мультфильмы,
Словно рыбак на причале,
Даже стал забывать, что моя жизнь -
Это сплошной вокзал.
Я сидел и смотрел мультфильмы,
В комнату постучали.
Но пороге стоял старик Дисней.
Он улыбнулся мне и сказал:
«Мой мальчик, - 
Он сказал мне - 
Мой мальчик,
Я для тебя нарисовал это. 
Мой мальчик, -
он сказал мне - 
Мой мальчик,
Я для тебя нарисовал лето». 

Я играл на гитаре и смотрел в окно.
Мысли меня умчали куда-то в горы,
Где солнце такое яркое, что от него прячешь глаза.
Я играл на гитаре и смотрел в окно.
В комнату постучали.
На пороге стоял Высоцкий.
Он улыбнулся мне и сказал:
«Приятель, -
Он сказал мне –
Приятель,
У них с гитарами совсем сложно.
Приятель, -
Он сказал мне - 
Приятель, дай я сыграю на твоей,
Можно?»

Я как-то сидел, смотрел «Бриллиантовую руку».
Я обожаю это кино.
Вдруг кто-то сказал: «Угости сигареткой»,
И я его угостил.
Я оглянулся, а в кресле сидел Андрей Миронов.
Он смотрел тот же фильм, что и я,
Но почему-то грустил.
«Ты знаешь, -
Он сказал мне -
Ты знаешь,
Ведь я ушел, не доиграв роли.
Ты знаешь, -
Он сказал мне - 
Ты знаешь,
Давай-ка выпьем по сто грамм что ли?»

Я как-то шел после концерта по улице,
И дождь моросил по крышам.
Я замерз и промок, и денег не было,
И на метро опоздал.
И вот я шел по этой мокрой улице,
И вдруг мне навстречу кто-то вышел.
И я увидел, что это Бог.
Он улыбнулся мне и сказал:
«Что-то ты выглядишь как-то устало
Может, есть какие-то просьбы?
Ну так давай, проси».
Я сказал: «Передай, пожалуйста, 
Высоцкому мою гитару,
Ну, и денег мне немножко дай на такси.
Представить, мне так трудно представить,
Что разговаривать с тобой смею.
Оставь мне свой автограф на память,
Вот я похвастаюсь потом Диснею.
Оставь мне свой автограф на память,
Вот я похвастаюсь потом Диснею…»
Думы
 Есть у мя друг .... очень старый друг....зовут Фрунджян Бениамин....а когда я его звал Бениамин когда-то он обижался...сильно....

Давно очень давно мы договорились что я буду его КАВОРом на свадьбе и честно я гордился,горжусь и буду гордиться этим...

Мы были разные в то время когда я во всб отжигал в клубах он любил одну....и он всегда любил одну...он отличался от всех..

Седня я узнал одну очень печальную новость он расстался со своей девушкой....(((я даже не спросил у лучшего друга почему??с чего...хотя мне хотелось ... просто я уверен в что то  что он делает это максимально искренне и добро....

А жОна моя болтает с саниками и отдыхает)плюс сдала статистику=))))

Latest Month

June 2009
S M T W T F S
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930    

Tags

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by Lilia Ahner